Voorstellen

Stel jezelf voor met algemene informatie over jezelf en/of jouw eigen ervaring met melanoom. Gebruik vervolgens één van de andere onderwerpen zoals "Melanoom" en "Behandeling" om verder te communiceren met elkaar.

Voorstellen

Berichtdoor Lindaveetje » zo 03 jun 2018, 15:13

Hallo,
Op 25 april was ik door de huisarts naar de dermatoloog gestuurd. Ik was net 4 maanden overgestapt naar deze huisarts omdat bij die ik er voor had, alles mis ging van afspraken maken tot te weinig medicatie uitschrijven.
Ik had al een lange tijd een donkere moedervlekken op me borst maar de vorige huisarts zei dat het niets was. Op 25 april had ik een aspraak over me medicatie en had een truitje aan waar dus die donkere moedervlek op me linkerborst te zien was. Ze keek er naar en zei gelijk ho, dit eerst, jij gaat naar de dermatoloog. Geschrokken gelijk bij thuiskomst een aspraak gemaakt en kon 4 mei terecht. De dermatoloog wou het liefst dat ik eigenlijk nog dezelfde dag terecht kon om 2 plekken te verwijderen maar er was geen plek. Dus de week erop had ik een afspraak bij chirurgie en is er 1 plek op me rug verwijderd en 1 plek op me borst. 2 weken afgewacht toen werd ik door de chirurg terug gebeld en werd me nachtmerrie waar. Op me rug was goedaardig maar op me borst kwaadaardig en behoorlijk actief. Hij zei, was je een half jaar later geweest, dan was het uitgezaaid. Afgelopen vrijdag tweede keer naar de chirurg gegaan voor extra weefsel verwijderen. Nu al 2 dagen nergens toe in staat van de pijn. Hopen dat dit snel over is en ik in ieder geval weer meer kan doen. Waar ik vooral moeite mee heb, is het niet begrepen worden. Bij de ehbo bijvoorbeeld, dat ik wil opstaan en de tranen in me ogen springen en gezegd word, doet het echt zo'n pijn, dat lijkt me sterk. Me familie en vrienden vinden dat ik me aanstel omdat het maar een melanoom is, niet wetende dat deze vorm kan uitzaaien. Ze snappen niet dat ik nu niet dat ik nu niet opruim, kook en vraag of hun de boodschappen willen doen. Ehbo zei dat het niet zo'n pijn kon doen, dus ik stel me aan.
Ik hoop hier mensen tegen te komen die het zelfde ervaren, vooral hoe ik hier mee om moet gaan. Mijn dochter snapt er helemaal niets van want die heeft autisme en me andere dochter woont niet meer thuis omdat het heel slecht met haar gaat. Dus daar sta ik nu ook alleen voor. Ik weet dat ik heel erg veel geluk heb dat het niet uitgezaaid is, maar voel me zo eenzaam en geestelijk is het ook aardig zwaar.
Lindaveetje
 
Berichten: 1
Geregistreerd: zo 03 jun 2018, 14:43

Re: Voorstellen

Berichtdoor JudithW » zo 03 jun 2018, 17:12

Hallo Lindaveetje,

Wat een schrik moet het zijn geweest voor je, de diagnose melanoom is niet niks en wat vervelend dat familie en vrienden dit niet serieus nemen.
Wellicht zijn jouw familie en vrienden niet bekend met melanoom en des te prettiger vind ik het dat je dit forum hebt gevonden en een bericht hebt geplaatst. Hier kun je hopelijk de steun vinden van mede lotgenoten.
Vervelend dat je zoveel pijn hebt na de ingreep. Bij een melanoom wordt na een eerste excisie altijd met een extra marge weefsel verwijderd. Ik kan me goed voorstellen dat dit pijnlijk is, heb je overlegt met je arts wat je kunt nemen voor pijnstilling?

Ik hoop van harte dat je wat meer begrip krijgt uit je omgeving. Ook is er veel informatie te vinden op de website van stichting melanoom waar familie en vrienden mogelijk wat aan hebben.
Heftig ook van je dochters. Hopelijk kan de huisarts je aanvullende hulp bieden, je staat er niet alleen voor.

Veel succes en houdt ons op de hoogte

Judith
JudithW
 
Berichten: 8
Geregistreerd: do 26 okt 2017, 18:43


Keer terug naar Voorstelhoekje

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast

cron